Reumatoïde artritis

Bij deze vorm van reuma ontstaat een ontsteking in een of meerdere gewrichten. Artritis betekent gewoon ontsteking in het gewricht. Alleen, deze term zegt niets over de aard en oorzaak van de gewrichtsontsteking. Daarom is het gebruikelijk er een term aan toe te voegen. Reumatoïde artritis, oftewel chronisch reuma, is primair gebaseerd op een ontstekingsreactie veroorzaakt door lichaamseigen afweerstoffen, ook wel auto-immuunziekte genoemd. Bij reumatoïde artritis gaat eerst het vlies dat de gewrichtsvlakken bedekt (synovium) ontsteken en vormt een klompje (pannus). De ontsteking zet zich dan langzaam naar binnen toe voort: eerst in het bindweefsel dat onder dit vlies ligt en dan tenslotte zelfs in het kraakbeen, waardoor echte structurele veranderingen kunnen ontstaan. De ontstekingsverschijnselen tonen zich door: vochtophoping, pijn en warmte in de gewrichten. Bepaalde enzymen (voortkomend uit de ontsteking) tasten het kraakbeen en de botten steeds verder aan. Hierdoor kunnen misvormingen en vergroeiingen ontstaan. Uiteindelijk worden ook banden, pezen, spieren, bloedvaten, organen en de huid bij het proces betrokken. In het beginstadium manifesteert het beeld zich in de kleinere gewrichten zoals handen en voeten maar later ook in de andere gewrichten. Invaliditeit kan het gevolg zijn van de dwangstanden (contracturen) door de verstijving van de gewrichten.

Deze ontsteking tast als systeemziekte het hele lichaam aan en is meestal in het bloed aantoonbaar. Sinds 1940 wordt de zogeheten reumafactor gehanteerd. Deze antistoffen, aangetroffen in het bloedserum, zijn echter niet specifiek voor reumatoïde artritis. Sindsdien hebben medici bij artritis allerlei afwijkingen in het immuunsysteem gevonden, waaronder verscheidene antilichamen. Het bijzondere aan reumatoïde artritis is het auto-immuun karakter: "Het lichaam keert zich tegen zichzelf". Ons eigen afweersysteem valt lichaamsweefsels aan alsof het indringers zijn. Sommige deskundigen zijn van mening dat gewrichtsreuma wordt veroorzaakt door een bacteriële infectie van de gewrichten. Maar de ziekte kan ook worden veroorzaakt door virussen bij personen die er een erfelijke aanleg voor hebben, waarbij het gewrichtskapsel (met name het gedeelte dat grenst aan het kraakbeen) ontstoken raakt.  Er zijn aanwijzingen dat het collageen, het belangrijkste eiwitbestanddeel van bindweefsel en kraakbeen, de grootste aanstichter van dit zelfvernietigingsproces is.

Gewrichtsreuma slaat plotseling toe in meestal  dezelfde gewrichten aan beide zijden van het lichaam (bijv. in beide handen). Vanwege het systemische karakter van reumatoïde artritis hebben veel patiënten tevens algemene verschijnselen zoals vermoeidheid, algehele malaise, bloedarmoede, vermagering en soms ontstekingen aan de bloedvaten.  Ook kan koorts optreden. Het carpaal-tunnel syndroom komt als complicatie veel voor. Ontstekingsaandoeningen in de gewrichten zijn bijvoorbeeld chronische polyartritis (meerdere gewrichten), psoriasisartritis en artritis van het gewricht tussen heiligbeen en darmbeen.

Behandeling reumatoïde artritis

Aangezien reumatoïde artritis een auto-immuunaandoening betreft, is een behandeling door een reumatologoog aan te raden.

Rekening moet worden gehouden met:

  • Het immuunsysteem
  • Darmflora
  • Medicijnen
  • Infectie in de darmen
  • Voedselallergie
  • Zuur/base balans

Zuur base balans

Ons leven en onze gezondheid zijn gebaseerd op de instandhouding van ons inwendige milieu.
Binnen dit inwendige milieu is het zuur-base evenwicht van groot belang. Het lichaam zélf geeft hieraan zeer hoge prioriteit. Zo wordt wanneer het bloed te zuur is, calcium aan de botten onttrokken om het bloed te alkaliseren. Zelfs het ademhalingscentrum in de hersenen wordt gestuurd door de zuur-base balans. Dit centrum reageert primair op een te hoog koolzuur gehalte in het bloed, veroorzaakt door verzuring en niet op een zuurstoftekort, hetgeen voor de hand zou liggen.

Herstel pH balans met voedingsstoffen

Tarwegras en gerstegras zijn de meest basenrijkste voedingsmiddelen die er bestaan. Ze alkaliseren het hele organisme en neutraliseren zuren. Chlorofyl, de substantie die ervoor zorgt dat planten groen zijn (vandaar de naam bladgroenkorrels), wordt gebruikt om slechte adem te maskeren en ook om de geuren van urine, faecaliën en geïnfecteerde wonden te verhullen. Chlorofyl is het pigment dat groene planten hun kleur geeft. Qua structuur is chlorofyl te vergelijken met hemoglobine, de stof die zuurstof door de aderen vervoert. Het verschil tussen beide is dat chlorofyl een magnesium kern heeft en hemoglobine een ijzerkern. Chlorofyl stelt planten in staat licht te absorberen en met de daaruit verkregen energie kooldioxide en water om te zetten in koolhydraten, een proces dat fotosynthese wordt genoemd. Chlorofyl is een zeer rijke bron van vitamine K. Deze vitamine is beslist noodzakelijk voor een goede botvorming. Vitamine K wordt vaak toegevoegd in botformules maar de beste vorm is nog altijd de vorm zoals wij dit vanuit de voeding kunnen opnemen.

In groene bladeren zijn de chloroplasten chlorofylmoleculen aanwezig. Onder invloed van zonlicht zetten deze moleculen koolstofdioxide en water om in zuurstof en glucose. De ontstane glucosemoleculen kunnen meteen ingezet worden als energie bron voor de groei van de plant. Als ze niet direct nodig zijn vindt een polimerisatie reactie plaats waarbij glucosemoleculen omgezet worden in verschillende vormen van zetmeel. De zuurstofmoleculen worden door de plant uitgestoten en worden gebruikt voor de ademhaling van mens en dier. De groene planten zelf zijn een belangrijke voedselbron voor mensen en dieren. Het fotosyntheseproces is dus een basisvoorwaarde voor ons bestaan.

Kort samengevat heeft chlorofyl een antibacteriële werking, en een stimulerende werking op groei en herstel van weefsels. Dit komt o.a. door het feit dat chlorofyl nagenoeg dezelfde porfyne-ring heeft als hemoglobine. Het enige verschil is dat chlorofyl magnesium in de ring heeft en hemoglobine ijzer. Na de inname van chlorofyl echter, vervangt het lichaam magnesium door ijzer. Hierdoor wordt de structuur identiek aan die van hemoglobine. Zo ontstaan er meer bindingsplaatsen voor zuurstof.
Groen gerst extract bevat ook een grote hoeveelheid van het belangrijke enzym superoxyde dismutase (S.O.D.). Een antioxidant die lipideperoxyden onschadelijk maken.

Wat betreft natuurlijke behandeling met voedingssupplementen is het volgende aan te raden:

Dagelijks gebruik

Visoliecapsules van uitzonderlijk goede kwaliteit (minimaal gehalte EPA 350 mg en DHA 250 mg per 1000 mg visolie) 3 x daags 2 capsules gedurende de eerste 2 maanden, daarna 2 capsiles per dag.

Combinatieproduct met hoge dosering glucosamine, chondroïtine en MSM met de volgende dagdosering:

  • 1500 tot 2000 mg glucosaminesulfaat
  • 1200 tot 1500 mg chondroïtinesulfaat
  • minimaal 3000 mg MSM

Deze dosering is het beste haalbaar in een granulaat (poeder) vorm. Dit is voordeliger dan tabletten of capsules en hoeft slechts 1 x per dag ingenomen te worden.

Het is aan te raden extra vitamine C te slikken, het beste is de gebufferde vorm. Dit is de niet zure vorm. Wanneer er extra stoffen zoals OPC zijn toegevoegd is dit nog beter. Het poeder van Super Greens bevat naast een heleboel andere belangrijke voedingsstoffen een grote hoeveelheid tarwegras en gerstegras.